24 sierpnia 1939 został zmobilizowany na wskroś macierzystą jednostkę w charakterze kierownik 22 Baterii Motorowej Artylerii Przeciwlotniczej. Dowodził zgrupowaniem artylerii przeciwlotniczej w środku rejonie Sandomierza oraz Tomaszowa Lubelskiego w środku składzie Grupy „Sandomierz” ppłk. Antoniego Sikorskiego. Jego ogniwo zestrzeliła aż 28 samolotów – najwięcej ze wszystkich baterii artylerii przeciwlotniczej działających we wrześniu 1939.
Ranny, 25 września 1939 został zdobyty do niewoli niemieckiej. W Oflagu VIIA Murnau pełnił m.in. funkcję oficera do specjalnych zleceń gen. dyw. Juliusza Rómmla, tudzież też prowadził na tajnych kursach wykłady z historii Arabów plus polityki kolonialnej.