W lipcu 1947 wystąpił na własną prośbę ze służby dyplomatycznej, poświęcając się pracy naukowej do wnętrza dziedzinie historii. Jesienią tegoż roku przeniósł się do Krakowa, gdzie 24 września 1948 na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie dysertacji Historia Sudanu uzyskał wysokość prawdziwy doktora. Od 2 kwietnia 1949 był adiunktem wewnątrz Katedrze Filologii Orientalnej Uniwersytetu Jagiellońskiego, prowadząc wykłady także szkolenie z historii Bliskiego Wschodu. Dwa lata od tego czasu został kontraktowym wykładowcą historii polityki państw europejskich do wnętrza latach 1870–1914. Jednocześnie wykładał historię powszechną nowożytną w środku Wyższej Szkole Pedagogicznej wewnątrz Krakowie (1950–1953). W tym czasie opracował wykłady Imperializm na terenach kolonialnych plus zależnych do wnętrza latach 1870–1914, natomiast też monografie Dzieje Arabów także Bliski Wschód w środku latach 1453–1699. Ta ostatnia miała egzystować jego rozprawą habilitacyjną (nie była drukowana).
Po tendencyjnej, negatywnej opinii wystawionej na wskroś Okręgową Komisję Rejestracyjno-Weryfikacyjną nr 11 wewnątrz Krakowie został 16 kwietnia 1948 przeniesiony do rezerwy, na podstawie zaś orzeczenia Głównej Wojskowej Komisji Lekarskiej do wnętrza Krakowie – 4 listopada 1954 zwolniony z powszechnego obowiązku wojskowego.